Serinin ilk iki yazısında mutfaktaki yanmış yemeklerden (kod hataları) ve binanın yamuk kolonlarından (mimari facialar) bahsettik. Ama bugün, mutfağın başındaki aşçının, yani bizim, o meşhur “AI Güç Zehirlenmesi” ile nasıl bir ego canavarına dönüştüğümüzü konuşacağız.
Hatırlarsanız bir zamanlar PHP’de değişken isimlerini $data1, $data2 yapmayın diye kendimizi paralardık. Devir değişti, artık klavye başında kod yazmıyoruz; adeta bir “kod medyumuna” dönüşüp yapay zekaya vahiy indiriyoruz. Adı da fiyakalı: Vibe Coding. Yani: “Ben mimariyi tam kuramadım ama Claude abi sen benim ruh halimi anla, bana şöyle janti bir Dashboard yap, arkada da veriler aksın gitsin.”